Δεν είναι η πρώτη φορά που πηγαίνω στις Κάννες. Είναι η πρώτη όμως που βρέθηκα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Και θα ήθελα να μείνω για πάντα εκεί. Όμορφοι άνθρωποι, κορίτσια και αγόρια όλων των ηλικιών, φροντισμένοι, υγιείς, καλοντυμένοι, κυκλοφορούσαν από νωρίς με tuxedo και πλουμιστά φορέματα με ουρά, ασορτί κοσμήματα, ψηλοτάκουνες γόβες, στην Croisette, στο Le Majestic, στο Hotel du Cap-Eden-Rock στα κόκκινα σκαλοπάτια, ανάμεσα σε έφιππους αστυνομικούς, υπεύθυνους ασφαλείας, κλειστούς δρόμους, κορίτσια με κόκκινες εσάρπες, φωτογράφους, σινεφίλ. Στις Κάννες, τον Μάιο, απαγορεύονται οι selfies και επιβάλλονται τα ψηλά τακούνια και τα παπιγιόν. Περπατάς δίπλα στον Leonardo DiCaprio, την Margot Robbie, την Marion Cottilard, την Adele Exarchopoulos, τον Quentin Tarantino, τον Alain Delon, τον Jean Dujardin, τον Willem Dafoe, την Isabel Huppert, τον Sylvester Stallone, και νιώθεις κι εσύ σταρ, σκηνοθέτης (της ζωής σου), πρωταγωνιστής (του τώρα), ζεις το σενάριο, στα γαλλικά, τα αγγλικά, τα κορεάτικα, τα πορτογαλικά… Θα δεις τον λουλουδά να κοντοστέκεται δίπλα στην Rolls-Royce, την παραμορφωμένη από τις πλαστικές μαμά να φωτογραφίζει την κόρη με ασορτί, εφαρμοστή, εμπριμέ στολή, τύπου Versace, σε στιλ Kardashian, άνδρα με μίνι φόρεμα με ασημένιες παγέτες, ουρές στις αίθουσες όλες τις ώρες της ημέρας για μια πρώτη, δεύτερη, τρίτη προβολή, θα δεις και την κορεάτικη ταινία που απέσπασε Χρυσό Φοίνικα, με γαλλικούς και αγγλικούς υπότιτλους, για να χειροκροτήσεις τους ποιητικούς τίτλους κι ας μην πρόλαβες να τις παρακολουθήσεις όλες. The Dead Don’t Die, Sorry We Missed You, Pain and Glory, A Hidden Life, Too Old To Die Young, Parasite… Once upon a time in Hollywood. And Cannes. And Napoule, Antibes, Nice. Nice to meet you. Cannes you handle it? Ο καλύτερος τίτλος στο φετινό Φεστιβάλ; Aπό την ταινία μικρού μήκους του Έλληνα Βασίλη Κεκάτου. The Distance Between Us and the Sky.
XΡΩΜΑΤΑ: ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΔΗΜΟΦΙΛΕΣ ΧΡΩΜΑ ΚΑΙ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΕΜΑΣ;
Το διάβασα στο New Yorker και μου άρεσε ο τίτλος γιατί το κείμενο ήταν σαν εικονογραφημένο καρτούν, δεν περιείχε καμία επιστημονική ανάλυση. Οπότε κράτησα μόνο αυτή τη φράση: τι λέει το αγαπημένο μας χρώμα για εμάς. Τι λέει αλήθεια; Προσωπικά απεχθάνομαι το μαύρο, με στενοχωρεί, κάποτε αγαπούσα το φούξια και το μοβ, σήμερα προτιμώ το μπλε, το λευκό, το κίτρινο, το πράσινο και το κόκκινο, έντονο, εμμονικό, ξεσηκωτικό. Όταν είχα γυρίσει από τις σπουδές μου στο Λονδίνο, σε μια εποχή που όλοι ήταν μαυροντυμένοι, θυμάμαι να μπαίνω σε έναν χώρο, ντυμένη σαν το ουράνιο τόξο και να δέχομαι σχόλια από παντού. Κι αν το χρώμα είναι η λύση σε όλα μας τα προβλήματα; Aς ξεκινήσουμε σήμερα αποκρυπτογραφώντας ποιο είναι το αγαπημένο μας χρώμα και πως μεταφράζεται αυτή μας η επιλογή. Και τα μηνύματα είναι κοινά για άνδρες και γυναίκες. Δεν θα βάλω την ανάλυση του New Yorker αλλά μια αυθαίρετη, δική μου.
Κόκκινο. Το χρώμα της αγάπης, της γενναιοδωρίας, της θετικής σκέψης. Δεν το υποστηρίζουν όλοι, γιατί το φοβούνται και πολύ καλά κάνουν.
Πορτοκαλί. Ελπιδοφόρο, αισιόδοξο, δύσκολο αλλά για τα δύσκολα είμαστε.
Κίτρινο. Είσαι ο τύπος που επιστρέφει το καρότσι του στο σούπερμάρκετ, μόλις έχεις αδειάσει τα ψώνια στο πορτμπαγκάζ. Ενημερωτικά πάντως είναι το λιγότερο αγαπημένο χρώμα στην παλέτα διεθνώς. Στατιστικά πάντα μιλώντας. Αλλά κι αυτό τίποτα δεν σημαίνει. Μας αρέσει το κίτρινο γιατί είναι και λίγο ξινό.
Πράσινο. Το πράσινο είναι το νέο κόκκινο, με όλα τα κλισέ της μόδας, να το υποστηρίζουν.
Μπλε. Η πιο αγαπημένη απόχρωση σε ολόκληρο τον κόσμο, διαχρονικά. Ο τύπος που ξαναβλέπει σεζόν από Friends, παραγγέλνει πίτσα πεπερόνι, πηγαίνει ακόμη στη μαμά του τα πουκάμισα για να του τα σιδερώσει, φοράει μπλε.
Μοβ. Πένθιμο, μουντό, απαγορευμένο, εκτός κι αν είσαι λάτρης του Prince.
Λευκό. Χρειάζεσαι ψυχοθεραπεία επειγόντως, γράφει το Νew Yorker. Μήπως εννοεί το μαύρο;
Μαύρο. Δεν σκοτώνεις αράχνες αλλά τις αντιμετωπίζεις σαν pets. Είναι σοβαρό γιατρέ μου;
Ροζ. Έχεις ακόμη τον λογιστή της μαμάς σου, παίζεις ηλεκτρονικά παιχνίδια με μανία για να κάνεις high score, δεν κλείνεις ποτέ το κινητό σου, ούτε το βράδυ.
Γκρι. Εκείνοι που επιλέγουν το γκρι σαν αγαπημένο τους χρώμα δεν είναι άνθρωποι αλλά ρομπότ. Αντίρρηση κανείς;
Καφέ. Λάθος απόχρωση, δύσκολη να συνδυαστεί, στην υπερβολή της δημιουργεί περίεργους συνειρμούς. Μήπως να ξαναδούμε το χακί;
MET GALA: TΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ
Δεν με ενδιαφέρει αν κεντούσαν πούπουλα για δύο μήνες στο ατελιέ του οίκου Versace στο βιολετί φόρεμα της μικρής Jenner που έχει γίνει αγνώριστη από τις πολλές πλαστικές. Ούτε πόσες πρόβες έκανε η αδερφή της, Kendall, που φόρεσε παραλλαγή από τα «χεράκια» της Donatella, σε πορτοκαλί, γιατί θα «έγραφε» σίγουρα καλύτερα στις φωτογραφίες. Γιατί τίποτα δεν γίνεται πια για τη μόδα. Όλα γίνονται για τα φλας, τις φωτογραφίες, τα βίντεο, τα κλικ και την αυτόματη αναπαραγωγή, στο Instagram, στα stories, στο Facebook, στα blogs, πολύ λιγότερο πλέον στα περιοδικά και στις εφημερίδες… Το Met Gala είναι η μεγαλύτερη πασαρέλα της χρονιάς, πιο δυνατή και από την απονομή των Oscar, αυτό το έχουμε εμπεδώσει. Το φετινό θέμα Camp, σουρεαλιστικό και ανοιχτό σε πολλαπλές αναγνώσεις, έδωσε την απόλυτη ελευθερία σε χορηγούς, κοσμηματοπώλες, σχεδιαστές, στυλίστες, κομμωτές, μακιγιέρ, να στήσουν μια παράσταση, με ανθρώπους, αναγνωρίσμους σε αρκετές περιπτώσεις με δυσκολία, κινούμενα installations. Μου πήρε λίγη ώρα να καταλάβω αν ήταν η Cardi B, η γυναίκα με το υπερμεγέθες πάπλωμα και το καλυμμένο κεφάλι, βαρέθηκα να βλέπω την Lady Gaga με το entourage της να αλλάζει σε ναρκισσιστικό παραλήρημα εμφανίσεις και styling, για να την δούμε τελικά να μένει με τα εσώρουχα. Βρήκα ανατριχιαστικό το θέαμα με το κομμένο κεφάλι του Mr Gucci, τι σχέση αλήθεια μπορεί να έχει ο υπερταλαντούχος Thierry Mugler με την Kim Kardashian που έγραψε ότι ήθελε να δώσει την αίσθηση ότι είχε μόλις βγει από τη θάλασσα; Πάλι γυμνή; Γιατί αν η μόδα του Met Gala 2019 αναζητά και επιβραβεύει κλώνους της οικογένειας Kardashian, με γυναίκες όλο και πιο γυμνές, όλο και πιο στρογγυλές, με ψεύτικες βλεφαρίδες που δυσκολεύουν το ανοιγοκλείσιμο των ματιών, ψεύτικα μαλλιά, ψεύτικες καμπύλες, δανεικά ρούχα-μουσειακά κομμάτια, κομμένα κεφάλια, φορέματα-πολυελαίους και ασήκωτα κοστούμια από το βάρος, εγώ θα προτιμήσω την ημίγυμνη Σερ στα Όσκαρ με Bob Mackie και την Bjork σαν κύκνο. Γιατί; Γιατί ήταν οι πρώτες πρωταγωνίστριες στο Μεγάλο μας Τσίρκο. Χωρίς χορηγίες ακόμη και για την λακ στα μαλλιά.
ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΝΤΟΥΛΑΠΑ ΜΑΣ...ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ
Αγοράστε ένα πλεκτό φόρεμα
Ξεχάστε τα στράπλες
Iδανικά λευκό, με ή χωρίς κρόσσια, νεορομαντικό, το απόλυτο φόρεμα της νέας σεζόν, είναι αιθέριο, μοιάζει να είναι χειροποίητο, και σίγουρα δεν είναι φτιαγμένο για να φορεθεί στη θάλασσα, αλλά όλες τις υπόλοιπες ώρες. Η χίπικη διάθεση και η επιρροή από τη δεκαετία του 70 είναι παντού. Εμπνευστείτε από τις επιδείξεις του Michael Kors, των οίκων Rodarte και Altuzarra.
Επενδύστε σε ένα ξεβαμμένο τζιν
Ξεχάστε τα κοτλέ
Το καλοκαίρι του 2019 αγαπάει τις αντιθέσεις, τις εκπλήξεις, τα ετερώνυμα που έλκονται. Στις επιδείξεις του οίκου Βalmain και της Isabel Marant επιστρέψαμε στη δεκαετία του 80 για να ξαναθυμηθούμε οριακά κιτς και κακόγουστα ξεβαμμένα τζιν. Κι εμείς καλούμαστε να τα φορέσουμε με μαύρο σακάκι και πολύτιμα αξεσουάρ για μια νέα ανάγνωση στο πετροπλυμένο ντένιμ των eighties.
Αγοράστε αόρατα σχεδόν σανδάλια
Κρύψτε τις καουμπόικες μπότες
Εκεί που είχαμε συνηθίσει να κρύβουμε τελείως τα πόδια μας, και να φοράμε φορέματα με αθλητικά παπούτσια μπάσκετ, ακόμη και καουμπόικες μπότες, ψηλές ή μέχρι τον αστράγαλο, οι σχεδιαστές μας προτείνουν τώρα να επενδύσουμε σε μικροσκοπικά, σχεδόν αόρατα σανδάλια, που κολακεύουν τα άκρα μας, έτσι για αλλαγή.
Αγοράστε δαντέλα για όλες τις ώρες
Ξεχάστε το βελούδο
Το είχαμε καταλάβει ήδη από τις συλλογές Cruise, ότι η δαντέλα πρόκειται να πάρει τη μεγάλη της εκδίκηση και να γίνει πιο καθημερινή, πιο ανατρεπτική, σίγουρα πιο cool. Γιατί όπως είδαμε στις συλλογές Erdem, Victoria Beckham και Christopher Kane, όλα είναι θέμα styling και διάθεσης. Δαντέλα με παντελόνι και πέδιλα; Γιατί όχι;
Επενδύστε σε υπερμεγέθη καπέλα
Ξεχάστε τα jockey
Αν πάρουμε την μεγάλη απόφαση, να φορέσουμε εντυπωσιακά καπέλα, τότε θα πρέπει να παίξουμε τον ρόλο μας μέχρι τέλους. Αυτό σημαίνει να εμπνευστούμε από τις προτάσεις των οίκων Rodarte, Valentino και Max Mara και να αποφασίσουμε αν προτιμάμε να αντιμετωπίσουμε τον ήλιο με μαντήλι στα μαλλιά, στο στιλ της Grace Kelly ή αν θα ακολουθήσουμε την τακτική του Giorgio Armani με ένα κλασικό ψάθινιο καπέλο με μαύρη κορδέλα.
Επενδύστε σε μπεζ αποχρώσεις
Βάλτε οτιδήποτε φωσφοριζέ στην άκρη
Το χρώμα της σεζόν είναι το μπεζ και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Ένα μπεζ οργανικό, καθαρό, σίγουρα όχι βαρετό, όπως αυτό που παρουσίασε ο Riccardo Tisci για τον οίκο Burberry μέσα από τις 50 αποχρώσεις του μπεζ, όπως φαίνονται σε καμπαρντίνες από το μέλλον και παντελόνια που μιμούνται την ανδρική γραμμή. Μπεζ και σε τόσο διαφορετικούς οίκους όπως είναι η Max Mara και ο Βalmain. Ένα μπεζ καλοκαίρι έχει μόλις ξεκινήσει.